Dostlar, bugün size internetin dehlizlerinden, o eski hayatta kalma ustalarının fısıldadığı
cinsten acayip bir şey getirdim. Hani bazı oyunlar vardır; içine girdiğin an seni bambaşka bir
dünyaya fırlatır, nefes bile aldırmaz. İşte Once Human tam olarak böyle bir macera. Kıyamet
kopmuş, dünya çökmüş ama insanlık hala bir umut kırıntısının peşinde. Ben de oturdum, bu
amansız mücadelenin, o gizemli ve güçlü kodların ruhunu anlatan, hani derler ya “eskilerin
dilinden” buram buram yaşanmışlık kokan bir şiir karaladım. Bu dizelerde sadece hayatta
kalma çabası yok; dostluk var, strateji var ve en önemlisi o karanlık dünyayı aydınlatan gizli
şifreler var. Yapaylığın tamamen uzağında, samimi bir dost meclisinde konuşur gibi,
içimizden geldiği gibi döküldü bu kelimeler. Sözü fazla uzatmayayım, buyurun kıyametin tam
göbeğinden kopup gelen o efsane dizelere birlikte göz atalım.
Hayatta Kalma Şiiri
Kıyamet koptu bak, dünya değişti,
Yıldızlar karardı, yollar eğrişti.
Bir gizli şifreyle kader kesişti,
Once Human içinde açıldı yollar.
Karanlık çökünce canavarlar ürer,
Korkusuz yürekler bu yolda yürür.
Kodları yazanlar menzile erer,
Sırt sırta verince bükülmez kollar.
Silahlar kuşanıp, siper kazılsın,
Tarihe yeni bir destan yazılsın.
Bütün o tuzaklar tek tek bozulsun,
Bizimle can bulsun kuruyan dallar.
Mutasyon yayılmış, her köşe tehlike,
Hayatta kalmaktır en büyük ilke.
Ganimet toplansın, kurulsun ülke,
Gelecek günleri müjdeler fallar.
Sandıklar açılsın, cephane dolsun,
Düşmanın umudu sararıp solsun.
Bu kadim şifreler rehberin olsun,
Doğruyu göstersin her zaman diller.
Kodların gücüyle yükselir şanımız,
Teknoistan bizim sığınacak hanımız.
Feda olsun bu yola şerefli canımız,
Küllerden doğacak beklenen yıllar.
Kıyametin Ötesinde, Yepyeni Şifrelerle Buluşmak Üzere…
Dostlar, bu amansız Once Human dünyasında hayatta kalmak, o canavarların arasından
sıyrılıp kendi düzenini kurmak her babayiğidin harcı değil, bunu hepimiz biliyoruz. İşte tam
da bu yüzden, o kasvetli ve karanlık kıyamet atmosferini, içimizden geldiği gibi, buram
buram yaşanmışlık kokan bu kod şiiriyle yazıya dökmek istedim. Amacım sadece kuru kuru
şifre paylaşmak değil, o mücadelenin ruhunu, Teknoistan’ın o güvenli liman hissini sizinle
birlikte solumaktı. Ama unutmayın, bu amansız dünyada dengeler her an değişiyor, eskiyen
kodların yerini anında yenileri alıyor. Ben burayı sürekli kolaçan ediyor, en taze, en işe yarar
hayatta kalma şifrelerini buldukça sayfayı her gün taze ekmek gibi güncelliyorum. Bu yüzden
siz siz olun, bu sayfayı hemen tarayıcınızın yer imlerine (favorilerine) ekleyin ki kıyametin
ortasında cephanesiz, kodsuz kalmayın. Bir sonraki gizemli dizelerde ve yepyeni
ganimetlerde görüşmek üzere, kendinize iyi bakın, tetikte kalın!
