Amerikan ordusunun nükleer olmayan en devasa bombası MOAB nasıl çalışır. Afganistan’da dağları eriten o dehşet gücün tüm gizli askeri detayları burada.
Askeri makalelerde adı GBU-43/B diye geçer ama dünyada herkes onu MOAB (Mother of All Bombs) yani Bombaların Anası olarak bilir. Amerikan ordusunun elinde nükleer olmayan, yani radyasyon yaymayan en devasa, en ölümcül oyuncak tam olarak bu. İşin içinde nükleer bir serpinti yok ama yarattığı yıkım resmen kıyamet senaryosu gibi. Son dönemde dünyadaki savaş tamtamları yeniden çalmaya başlayınca, Pentagon’un gizli planlarında bu canavarın adı tekrar kulislerde dönmeye başladı.
Bu Dev Parça Nasıl Çalışıyor?
Mevzuyu gözünde canlandırman için şöyle anlatayım. Bu alet tam 9.8 ton. Yani neredeyse 10 tane binek arabayı üst üste koymuşsun gibi bir ağırlıktan bahsediyoruz. İçindeki patlayıcı miktarı ise deli saçması, 8.5 tondan fazlası tamamen saf patlayıcı maddeyle dolu. Bombanın dış kabuğu normal füzeler gibi kalın çelikten yapılmamış, ince alüminyum kullanmışlar. Neden dersen, patladığı anda sağa sola demir parçası fırlatmasın, bütün enerjisini devasa bir hava basıncına dönüştürsün diye.
Zaten olayın koptuğu yer de burası. Bu bomba yere çakılıp patlamıyor. Toprağa değmesine 1.5 – 2 metre kala havada infilak ediyor. O saniyede çevredeki tüm oksijeni emiyor ve 1.6 kilometrelik bir alanda kulakları sağır eden, ciğerleri patlatan bir şok dalgası yaratıyor. 11 ton TNT’yi aynı anda patlatmışsın gibi bir etki bu. Kurtulma şansın sıfır.
Teknik Künyesi ve Fırlatma Aşaması
- Boyutlar: 9 metre uzunluğunda dev bir boru düşün.
- Ağırlık: 9.800 kilo.
- Güdüm: Kafasına göre gitmiyor, GPS yardımıyla nokta atışı yapıyor.
- Taşıma Krizi: Bu alet o kadar büyük ki hiçbir jetin ya da savaş uçağının altına asamıyorsun. O yüzden C-130 tipi dev kargo uçaklarının arkasına yüklüyorlar. Uçağın arka kapısı açılıyor, bomba bir kızak üzerinden gökyüzüne bırakılıyor, sonra paraşütle dengelenip hedefe süzülüyor.
Sahada Gerçekten Kullanıldı mı?
Amerikalılar bunu yıllarca depolarda sakladı, testler harici dokunmadı. Ama 13 Nisan 2017’de iş değişti. Afganistan’ın Nangarhar dağlarında DEAŞ’ın yer altına kurduğu karmaşık tünel ve mağara sistemleri vardı. Normal bombalarla o dağları delmek imkansızdı. ABD uçakları gitti, bu bombayı mağaraların tepesine bıraktı. Havada patlayan bomba tünellerin içindeki tüm havayı çekip basınçla dağın altını üstüne getirdi, sığınakları tamamen çökertti. Bu da tarihteki ilk ve tek gerçek kullanımı oldu.
Bugün Neden Konuşuluyor ve Sınırları Ne?
Güncel askeri istihbarat raporlarına bakılırsa, Orta Doğu’daki hareketlilik yüzünden bu bomba Pentagon’un masasında acil durum planı olarak bekliyor. Özellikle İran’ın belirli stratejik noktaları ve enerji hatları için bir caydırıcılık kozu olarak adı geçiyor.
Fakat bombanın çok büyük eksileri var, askeri uzmanlar da bunu tartışıyor. Birincisi, bu alet yerin dibine gömülmüş, beton sığınakları delip geçemiyor. Yani yer altındaki nükleer tesisleri yok etmek için tasarlanmamış. Onun için ABD’nin elinde MOP denen başka sığınak delici bombalar var.
İkincisi ve en büyük sıkıntısı ise bunu taşıyan kargo uçaklarının çok yavaş ve hantal olması. Rusya veya Çin gibi gelişmiş hava savunma sistemi olan bir ülkeye karşı bu uçağı uçuramazsın, anında vururlar. Yani MOAB’ı kullanabilmen için önce düşmanın bütün hava savunmasını yok etmen, gökyüzünün tek hakimi olman gerekiyor. İşte bu yüzden Bombaların Anası, her savaşta ortaya sürülecek bir koz değil, daha çok düşmanın psikolojisini darmadağın etmek için depoda tutulan devasa bir gövde gösterisi.
MOAB (Mother of All Bombs) yani Bombaların Anası, hakkında siz ne düşünüyorsunuz yorumlar köşesşnde, bizimle paylaşabilirsiniz.
